و در هنگامي كه دست‌هاي طنابي ، گردن نحيفت را در آغوش گرفته‌اند

و در آن هنگام كه تمام اميدت به بخشايش دستان اوست

به ناگاه

زندگي ، زير پايت را خالي مي‌كند …

شهريور 88
جفاي به رهبري !

كوه بر كوچه دوان كن

نسيمي با عطر آزادي

در خانه‌مان

در شبان

دمان كن

سينه بر گلوله بگذار

جان بر شكنجه بگذار

اما …

خورشيد را سنگسار مكن

]]> http://mori0marsh.wordpress.com/2009/08/12/%d8%ae%d9%88%d8%b1%d8%b4%d9%8a%d8%af/feed/ 5 morteza0marsh http://mori0marsh.wordpress.com/2009/08/05/%d8%a2%d9%86%da%86%d9%87-%da%af%d8%b0%d8%b4%d8%aa/ http://mori0marsh.wordpress.com/2009/08/05/%d8%a2%d9%86%da%86%d9%87-%da%af%d8%b0%d8%b4%d8%aa/#comments Tue, 04 Aug 2009 20:50:57 +0000 مرتضي http://mori0marsh.wordpress.com/2009/08/05/%d8%a2%d9%86%da%86%d9%87-%da%af%d8%b0%d8%b4%d8%aa/ ]]> مطمئنا بازه‌ي زماني 22 خرداد تا به امروز رو ميشه يكي از دوران هاي تاريخي و تاريخ ساز اين دهه دانست . و حتما نياز به يك سري مطالعات و تحقيقات عميق سياسي و اجتماعي داره .

يكي از مواردي كه نياز به توجه بيشتري داره ، روند تغيير شعار ها و اهداف تظاهرات بعد از انتخاباته . چطور شعار ها از بازخواست راي و مواردي كه مخصوص انتخابات بود ، به شعار هاي مستقيم مرگ عليه فرد شماره يك نظام تغيير جهت داد ؟ به نظرم بررسي اين مساله هم براي ما ( افراد شركت كننده در تظاهرات و معترضين ) و هم براي جامعه شناسان امري واجبه . براي ما واجبه چون من حس مي كنم كه افراد شركت كننده در تظاهرات يك دست نيستند و هر كس هدف خاصي داره . يكي مياد براي سرنگوني نظام و يكي هم مياد فقط براي پس گرفتن رايش . مطمئنا اگه هدف واحدي نداشته باشيم نمي تونيم موفق بشيم . پس بهتره همين حالا اين مسائل بررسي بشه و جنبش به يك هدف نسبتا واحدي برسه .

من به عنوان يك عضو خيلي كوچيك وبلاگستان به همه دوستان سبزم پيشنهاد مي كنم كه توي وبلاگ هاشون اين مساله رو بررسي كنن و افراد بتونن توي وبلاگ هايي كه مراجعين و خوانندگان بيشتري دارن در مورد اين مساله بحث كنن . من هم حتما چيزهايي در اين مورد مي نويسم .

مساله ديگه اي كه بايد بهش توجه كرد ، آزادي بيان در قبل و بعد از انتخاباته . بايد بررسي بشه چطور فضاي نسبتا باز قبل از انتخابات ( كه شايد شمايي از ايران 20 سال پيشرفته تر بود. ) به اين خفقان و سركوب تبديل شد ؟ البته تو اين موضوع خيلي عجله اي نيست و براش وقت زياده.

پي نوشت 1 : قصد داريم يك سري تغييرات اساسي در ظاهر وبلاگ بپاشيم ، شايد از اين فضاي تكراري خلاص بشيم .

پي نوشت 2 : خبر رسيده فردا جلوي مجلس هواش خوبه !

پي نوشت 3 : شعري هم كه در سر برگ نوشته ايم ، از استاد شاملو است .

]]> http://mori0marsh.wordpress.com/2009/08/05/%d8%a2%d9%86%da%86%d9%87-%da%af%d8%b0%d8%b4%d8%aa/feed/ 4 morteza0marsh http://mori0marsh.wordpress.com/2009/07/20/%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d9%81-%d9%87%d8%a7%d9%8a-%d8%b1%d9%87%d8%a8%d8%b1/ http://mori0marsh.wordpress.com/2009/07/20/%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d9%81-%d9%87%d8%a7%d9%8a-%d8%b1%d9%87%d8%a8%d8%b1/#comments Mon, 20 Jul 2009 12:44:09 +0000 مرتضي http://mori0marsh.wordpress.com/?p=132 ]]> خامنه اي : “رسانه‌هاي استكباري بمنظور حمايت از اغتشاشگران آنها را مردم مي نامند در حاليكه مردم، آن جمعيت ميليوني است كه به محض ديدن اين اغتشاشگران و مفسدان، خود را كنار مي‌كشد و آنها را با ديده نفرت و انزجار نظاره مي كند. “

در اين قسمت از حرف هاي خامنه اي كه امروز در مراسمي كه به مناسبت مبعث پيامبر برگزار شده بود ، يك نكته جالب به چشم مي خوره كه آن اعتراف به جمعيت ميليوني معترض است كه در خيابان ها حاضر شده اند .

برداشت من از اين حرف ، ترسي است كه در تمام اندام شخص اول مملكت به وجود آمده است . و مطمئنا اين ترس نشئت گرفته از قدرت هاشمي رفسنجاني – رقيب اصلي او – در جمع كردن جمعيت ميليوني در نماز جمعه تاريخي است . و اين چيزي نيست كه بتوان از كنارش به سادگي عبور كرد . كه قدمي است رو به عقب از طرف خامنه اي .

اين ترس بسيار بزرگتر از ترسِ 18 تير 78 است كه گريه اش را درآورد . و نشانه عظمت اين ترس اشك هاي پنهانش است كه سر بر شانه مجتبي روان مي دارد .

اين جمعيت ميليوني است كه مي تواند ابهت مرموز دستگاه اصلي قدرت را كه در پشت پرده‌ي دين به دست آورده است ، در هم بشكند و به آنان يادآوري كند كه هيچ حكومتي در جنگ با مردم پيروز نبوده و نخواهد بود .

۱) ما، گروهی از وبلاگ‌نویسان ایرانی، برخوردهای خشونت‌آمیز و سرکوب‌گرانه‌ی حکومت ایران در مواجهه با راه‌پیمایی‌ها و گردهم‌آیی‌های مسالمت‌آمیز و به‌حق مردم ایران را به شدت محکوم می‌کنیم و از مقامات و مسوولان حکومتی می‌خواهیم تا اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را -که بیان می‌دارد “تشکیل‏ اجتماعات‏ و راه‌ پیمایی‌ها، بدون‏ حمل‏ سلاح‏، به‏ شرط آن‏‌که‏ مخل‏ به‏ مبانی‏ اسلام نباشد، آزاد است” رعایت کنند.

۲) ما قانون‌ شکنی‌های پیش‌آمده در انتخابات ریاست جمهوری و وقایع غم‌انگیز پس از آن را آفتی بزرگ بر جمهوریت نظام می‌دانیم و با توجه به شواهد و دلایل متعددی که برخی از نامزدهای محترم و دیگران ارائه داده‌اند، تخلف‌های عمده و بی‌سابقه‌ی انتخاباتی را محرز دانسته، خواستار ابطال نتایج و برگزاری‌ی مجدد انتخابات هستیم.

۳) حرکت‌هایی چون اخراج خبرنگاران خارجی و دستگیری روزنامه‌نگاران داخلی، سانسور اخبار و وارونه جلوه دادن آن‌ها، قطع شبکه‌ی پیام کوتاه و فیلترینگ شدید اینترنت نمی‌تواند صدای مردم ایران را خاموش کند که تاریکی و خفقان ابدی نخواهد بود. ما حکومت ایران را به شفافیت و تعامل دوستانه با مردم آن سرزمین دعوت کرده، امید داریم در آینده شکاف عظیم بین مردم و حکومت کم‌تر شود.

پنجم تیرماه ۱۳۸۸ خورشیدی

بخشی از جامعه‌ی بزرگ وبلاگ‌نویسان ایرانی

اگر با این بیانیه موافق هستید اون رو در وبلاگتون بگذارید

سلام

دلم مي خواست بعد كنكور با يه پست شاد بيام و خوشحاليم رو از پيروزي توي انتخاباتي كه براش در حد توانمون زحمت كشيديم ، داد زديم ، شعار داديم و انتظاري جز پيروزي نداشتيم ؛ همچنين خوشحالبم از تموم شدن روزهاي پشت كنكور و رهايي از درس رو ابراز كنم . ولي حالا چيزي جز ناراحتي و افسوس نمونده .

روزاي بدي رو داريم پشت سر مي گذاريم و اميدوارم بتونيم با پيروزي كه به دست مي آوريم اين روزهاي بد رو جبران كنيم . اميدوارم خسته نشيم و از اين راه سرنوشت سازي كه قدم توش گذاشتيم ، پا پس نكشيم . اميدوارم بجنگيم ، نميريم و رايمون رو پس بگيريم .

اگه اين راهي كه پيش گرفتيم رو به نتيجه برسونيم ، درس عبرت بزرگي به اين كودتاچيان داده ايم . اي كاش اينها هم به گذشته هاي خود و سي سال قبل رجوع كنن و قبل از اين كه ما بهشون درس عبرت بديم خودشون آگاه بشن .

يادشون رفته كه اون شاه كه به صد مهره نمي باخت / تاج رو از سرش تو ميدون لشكر پياده انداخت

فقط مي دونم كه اگه امروز توي خونه و زير باد كولر بشينم، نمي تونم حقم رو پس بگيرم و از اون بدتر جوابي براي نسل بعد ندارم كه چرا اون موقع كه مي تونستيم جلوي اين مجنونين قدرت رو بگيريم ، نگرفتيم .

به اميد فرداهاي بهتر

پي نوشت : همچنان از راي دادن پشيمون نيستم .

تبليغات براي انتخابات رياست جمهوري از جمعه شروع شده و ما هم به همين سبب مواضع خودمان را رسما اعلام مي كنيم . و همچنين عرض مي كنم : من كه به تنهايي نه ، ولي ما دولت تعيين ميكنيم ( انقدر هم ديگه ديكتاتوري نيست ) و ما دهن اين دولت را سرويس مي كنيم . از همه عزيزان ، دوستان ، آشنايان ، اقوام ، تمام كساني كه با آنها نسبت داريم  ، تمام آنها كه هيچ نسبتي با آنها نداريم و حتي دشمنان دعوت مي كنيم در اين كار خير ( سرويس كردن دهن دولت ) شركت كنند و ما را همراهي كنند تا دهني ازشان سرويس كنيم كه كافر نبيند و مسلمان نشنود . ( حالا بر عكسش هم جواب ميده ؛ كافر نشنيده و … )

در همين جا حمايت شخص شخيص خودمان از آقاي مهندس ميرحسين موسوي را اعلام مي كنيم و همچنين اعلام مي كنيم كه نظر شخصي خودمان است و به هيچ احدي هم مربوط نمي شود كه بگويد چرا محمود نه ! چون 4 سال است كه يك بند داريم مي گوييم محمود نه !

هرچند در يك برهه زماني به طرف آقاي كروبي كشيده شديم ولي سريعا با استفاده از يك دور برگردان به جهت قبلي برگشتيم .

بگذريم . بريد راي بديد كه اين فرصت غنيمتي است كه هر چهار سال يك بار به دست مي آيد . نگذاريد كه همين كور سوي دموكراسي هم كه در اين خاك پر گهر چشم و چالمان را كور كرده از دست برود كه آقايان از خدايشان است كه همين هم تعطيل بشه تا رسما حكومت سلطنتي اسلامي جايگزين جمهوري اسلامي بشه .

اين دو بيت از سعدي را به كساني كه ايران را دوست دارند و فكر مي كنند كه با تحريم انتخابات مي توانند جمهوري اسلامي را به زير بكشند گوشزد مي كنم :

هـمي تا بـرآيـد به تـدبـيـر كار       مـداراي دشـمن به از كارزار

چو نتوان عدو را به قوت شكست      بـه نعمت ببايد در فتنه بست

پي نوشت : همچنين در مراسم بزرگ داشت دوم خرداد كه ديروز در ورزشگاه دوازده هزار نفري آزادي برگزار شده بود نيز شركت كرديم كه روز تولد مباركمان هم بود و آخر نفهميديم كه اين همه آدم و ملت هميشه در پشت صحنه كه هميشه مشغول كارهاي صحنه دار بودند چگونه از تولد ما با خبر شدند ! البته سوالي هم در اينجا برايمان بي جواب ماند ، حالا كه تولد ماست پس چرا را در بين ملت عادي نشاندنمان و نبردنمان وسط صحنه كه هم ما كار صحنه دار كرده باشيم و هم يك خير مقدمي عرض كنيم . هر چند همه جا ، به جاي عكس شريفمان عكس آقايان خاتمي و موسوي بود ولي ناراحت نشيديم . ما اين عزيزان نداريم كه .

“ياس نو” روزنامه اي كه در بهار جديدش فقط حق كشيدن يك نفس را داشت و نه بيشتر .

هرچند شنبه خيلي تعجب كرديم از اين كه وزارت ارشاد چطور در اين موقع از سال و نزديكي به انتخابات حق چاپ مجدد اين روزنامه را صادر كرده ، ولي از توقيف مجددش هم بر خلاف هميشه تعجب كرديم .

ياس نو كه وابسته به جبه مشاركت بود ، بعد از يك روز چاپ توقيف شد .

اين در حاليه كه روزنامه هايي همچون كيهان با نفس هاي پي در پيشان هواي مطبوعات را روز به روز آلوده تر مي كنند .

مرگ بر سانسورچي